Evet biraz abartı vardı, iş yerinde hemen patlattım ağzımdaki baklayı, anneliği tatmış, gönüllerin annesi Nükhet’e sordum. Nükü ya ben her şeye ağlıyorum, azıcık da midem bulanır gibi oldu( olayı biraz daha dramatize edecektim.) Sence dedim, hadi test alın, ama son regl üzerinden çok geçmedi ise hemen çıkmayabilir, iyi dedim risk budur, nedense daha önceki hamileliğimde de (maalesef sağlık sebepleri ile sonlandırmak zorunda kaldık) öyleydi, ucuz olanlar daha iyi sonuç veriyormuş gibi geliyordu, ucuzundan bir gebelik testi aldım.

Siz Hiç Şirket Tuvaletinde Gebelik Testi Yaptınız mı?

Ve o an gelir, her şeye ağlarsınız, o an bir şeylerin garip gitmeye başladığını anlamışsınızdır. Sanırım hamilesinizdir. Aynen böyle oldu işte, Rami Malek’in Golden Globe’ta ödül konuşmasını izliyorum, Freddy Mercury’e öpücük gönderdi, bir ağlama bir ağlama, yok böyle bir duygusallık. Allahım diyorum allah hepimize sabır versin, kolay değil, gencecik yaşında gitti adam ama ne şarkılar bıraktı. Sonra şizofren olan ben, ağlak tarafımı sorgulamaya başladı, kızım tamam adamın oyunculuğu çok iyiydi, sen gönlündeki tüm Oscarları verdin de yine de biraz abartmıyor musun?

İş hayatının, beyaz yakalının kaderi, her şeyi burada bu çatı altında test etmek. E-ticaretin dayanılmaz rahatlığı sağolsun, neredeyse gelinliğe kadar iş yerinde seçer, evinizi düzersiniz. İş arkadaşlarınıza danışır, hayatınızla ilgili gelişmeyi ilk onlarla paylaşırsınız. Ama bu kadarı da fazla diyebilirsiniz. Hamile olduğunuzu plastik bir su bardağının içine yaptığınız çişinize daldırdığınız predictor ile anlamak. Allahtan ilk burada yaptığım test pozitif çıkmadı, dayanamıyorsunuz testi deniyorsunuz ama, evde sevgilinizi beklerken ki mutluluk başka bir şeymiş.

Hastalıkta Sağlıkta Ölüm Bizi Ayırıncaya Kadar

Hamile olduğumu öğrendiğim günün öncesinde bir hastalığa yakalandım ki sormayın, burnumdan sümükler, boğazımdan öksürükler eksik olmuyordu. Ertesi gün doktora gidiyorum, doktor ilaç veriyor ama diyorum ve ömrümün en güzel aması olarak tarihe yazılıyor, ama ben hamile olabilirim öncelikle bir test mi yapsak?  Çünkü hamile arkadaşlarımdan biliyorum çocuğa zarar vermemesi için Parolden başka birşey içmiyorlar.

Testin sonucu bugün çıkmayabilir, o zaman ilaç içmeden geçirmeye çalışın, en kötü bir Parol alırsınız diyor. Ne Parolmuş arkadaş. Evde o bekleyiş, saat başı internet sitesini güncelliyorum. Ama yok orada negatif yazsa bile ben eminim artık, sigarayı yarım yarım içmişim, ki önceden hasta bile olsam içilir o sigara, sanki nefretimle söndürüyorum falan. saat 17:30 bir ümit diyorum, bir ümit. Ve karşımda garip garip numaraların belirdiği bir test sonucu, benim sonucum 75, yani verdikleri referanstan yüksek oldukça. Bu sefer kadın doğum doktorumu arıyorum, sonucu söyleyince hamilesiniz diyor. Allah diyorum. Ağlayarak. Tam emin değil, bu mutluluk göz yaşları mı peki diyor? Doktor bey diyorum çok çok hastayım, ya çocuğa bir şey olursa, çünkü kuzenimin karısı hamileliğinde ateşli hastalık geçirdiği için down sendromlu çocukları var gibi bir yanlış bilgi var kafamda. Hayır diyor, üzülmeyin, dinlenin bol bol.

Peki deyip telefonu kapatıyorum. Serdar’ın gelmesiini bekleyeceğim.  Dayanamıyor annemi arıyorum. Telefonda çığlıklar yükseliyor. Sonra Serdar hastalığımı bildiği için greyfurtlar, kiwiler doldurmuş kesesine, bir de predictor istemişim, çünkü o zımbırtı ile kanıtlamak istedim nedense. Tuvaletteyim, devamlı bana bir şeyler soruyor, tuvaletimi yapamıyorum heyecandan, o salak kaseyi tutturmak lazım, sonra içine cihazı sokup emmesini sağlayacağım. Bağırıyorum tuvaletten ya bir susar mısın diye, iki dakika sonra adama baba olduğunu söyleyeceğim, bu neyin siniri anlamadım. Neyse, sonuç pozitif, burada da teyidini alıyorum. Serdar’a kamera ile yanaşıp şu büyülü cümleyi kuruyorum.

“Serdar Baba Oluyorsun” Hadi be diyor, bana greyfurt soyan elleri ile. Sarılıyoruz. heyecanını atamıyor ve sonraki yarım saat de atamayacak, her gergin olduğunda olduğu gibi buklelerini doluyor eline. yere bakıp düşünceli düşünceli buklelerini büküyor. Allahım ne güzel bir an. Ne güzel bir hastalık. Bütün gece 39, 40 derecelerle boğuşuyorum, ama çocuğun için hayatta olma fikri inanılmaz. Tanrım. Teşekkür ederim. Teşekkürler bana bu duyguyu yaşattığın için….

1 Yorum Var Hamile Olduğumu Nasıl Öğrendim?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir